جنگل ها نباید بمیرند بلا فاصله ما هم خواهیم مرد
آدمی از آغاز زندگی تابع طبیعت بوده است وبرای زیستن خود به طبیعت نیاز مبرم داشته است ودر هنگام وقوع طوفان،زلزله،طغیان آب وفوران آتشفشان،ودرحوادثی مانند آن ،ترس ووحشت داشته است در هنگام این وحشت به درختان پناه آورده است.پرسش اینجاست که انسان امروزی به کجا پناه ببرد؟!این درحالی است که بتدریج انسان میخواهد این پناهگاه خود رابادست خود نابود سازد!
رفتار ما کافی است که درختی را گردن زنیم وبسوزانیم ویا به طورعمد ویا غیرعمد ازروی بی دقتی ویا بدلیل واژگون شدن یک وسیله نقلیه،حامل موادسوختی(دشمن شماره یک وسرسخت طبیعت)که با عجله بدون توجه به خطرات پیش بینی نشده،به سوی مقصد درحرکت است،این مواد سمی را به طبیعت تزریق نماییم؛درنهایت جنگلی را نابود کنیم ،جانوری را بمیرانیم و با مرگ جنگل ما نیز.............
در برابر هر آنچه که انجام خواهیم داد مسئولیم ،این شوخی نیست حقیقت است آنرا بخاطر بسپار!
محیط زیست سر چشمه مهم حیات از آغاز پیدایش تا امروز بوده و خواهد بود ،بنابراین دراین دوره ازحیات در تغییر و تحول و دگر گونی آن نقش بسزایی داشته است، محیط زیست یکی از فاکتورهای مهم و اکتیو در آرامش وآسایش انسانها بوده و هر گونه دستکاری در آن باعث تخریب ، نابودی و آلوده نمودن آن در راستای دست یافتن به اهداف غیر اصولی اقتصادی صدمات جبران ناپذیر را متحمل خواهد شد که آنقدر مهم و تدریجی خواهد بود که درک آنها بسیار پیچیده و غیر قابل تصور خواهد بود .
با نگاهی آگاهانه به تخریب وسوزاندن ونابودی قسمتی از جنگلها ی سر سبز در مسیر جاده های سنندج –سروآباد – مریوان و سنندج جانوره – مریوان به بهانه توسعه راهها و مقاصد اقتصادی !!(قاچاق سوخت با ما شینهای رو باز )که هیچگونه امنیت جانی برای انسان وطبیعت نداردو به راحتی در کنار وجلو چشم های ما انسانهای متعارف وبظاهردلسوز ومترحم، با دیدگاه های مختلف مادی ومعنوی عبور خواهد کرد .که هر کدام از ما را به سخن آوری دانشمندی (خود خوانده )!!خواهد بود که بسیاری از دانشمندان دنیای متمدن آن سوی جهان را در زیر بارانی از کلمات به ظاهر آراسته مدفون خواهد کرد .آری، در این بهار بی باران ،که طبیعت تشنه به آسمان اشک آلود وغم زده وبا کوله باری از دود و غبار که از بیابانهای بر هوت صحراهای سوزان آغشته به طلای سیاه به ارمغان آورده است نگاه می کند، رفیق گم شده خودرا با نگاهی مغضوب وسیاه چهره ای وحشتناک باز خواهد یافت!! در مسیر راه وبا عبور جاده، به این منظره زشت در میان آن جنگل زیبا وسبزه روی، بی توجهی، بی دقتی و ناشی گری این انسان خفته در آرامش بی جان خود است .
آری،ماشینی با حمل وقاچاق سوخت به رانندگی انسان بی احتیاط –بی اراده در نزدیکی چشمه ای زلال ودر کنار درختانی با قامتی کشیده اما با دستانی به چنگ کشیده به خاک که آن هم داستانی دارد!!واژگون ونه تنها تمام موادسوختی آن به اعماق دل خاک بی زبان اطراف خواهد رفت و آن را برای ابد ،خفه ومسموم خواهد کرد طعمه حریق گشته وآن درختان بلوط را نیز زنده با ضیافتی از مار ومور سوزانده وبه حیات آن پایان خواهد داد. به راستی با این وضعیتی که پیش خواهیم رفت مسئول کیست ؟ ومی خواهیم با این وضعیت به کجا برویم ؟ آیا طبیعتی که این قدر با ما مهربان است می شود که با آن،اینقدر نا مهربان بود ؟!آیا این سزاوار است ؟......
برهان اختر کارشناس مرکز بهداشت مریوان
(ناری)یا تاکهی چهناکهی بێ سهمهر
